Buraya son girişimden sonra bir türlü imkanım elvermedi tekrar yazmaya. Halbuki, ne de güzel şeyler oldu... Mesela, Mersin'deki görevimiz sona erdi, evime, yuvama döndüm.
Yine mesela, İstanbul'da sadece iki, Ankara'da bir salonda sadece bir hafta gösterime giren, hatta o bir hafta içinde bile 3-4 gün gösteril(e)meyen bir filmi görme imkanım oldu. Nasıl gösterilemeyen, demeyin, olay şöyle oldu: Mersin'den bir hafta sonu için dönmüştüm, tabi ki aklımda Tree of Life'a gitmek var. Pazar günü Kentpark'daki sinemayı aradım, 18:30 seansı için yer ayırtmak istediğimi görevliye iletince, adam, "Efendim, Hayat Ağacı"nda problem var, filmi gösteremiyoruz, zaten birkaç gündür de gösterilmedi" deyince, kalbim hüsranla dolduğu gibi aklım öfke ile yoğurulup kötü sözler sarfettim. Tabi ki görevliye değil. Ama yine merakım dinmemişti, Acaba hafta içi film gösterilecek miydi? Hafta içi olduğunda Mersin'den sinemayı ayarak, sorumu sordum ve aldığım cevap sinema açısından olumlu, benim açımdan dehşete düşürücüydü. Bir Terrence Malick filmini sinemada seyredemeyecek olmanın verdiği hüsran ile yine de neyse dedim, öfkemi bastırıp, filmi HD formatında, Adem ve Asım ile izleme düşüncesiyle kendimi avuttum. Böyle bir teselli ile avunmak, içimdeki kırgınlığı yok etmiş te değildi. Bu durumun tesirinde bir sabah rüyamda filmi izliyor ve izlemiş, sonrasında da bir arkadaşa filmi anlatıyordum. Ve bu notu bloga kaydettiğim gün, ne hoş bir tevafuk oldu.
Birlikte çalıştığımız arkadaş (aynı zamanda rüyada filmi kritik ettiğim kişi) internetten Hayat Ağacı'nın oynadığı yerleri tekrar kontrol etmiş ve filmin İstanbul, Bursa, Malatya ve Mersin'de oynadığını görerek, bana gösterdi. Hayret içinde hemen blogdaki kaydı gösterdim arkadaşıma. Niçin ve Nasıl Mersin'de!..Takip eden günün akşamı filmi beraber, salonda yalnız iki kişi olarak, hayretler içinde izledik. Sinemanın ne olduğunu bize yine sinemanın kendisi ispat ediyordu. İnsanın bir yolcu, ana rahminin ve dünyanın ve kabrin bu yolcu için bir uğrak olduğu gerçeğini afaki ve enfüsi bir görsellik ile adeta sinemanın şiirini yazarak anlatıyordu Malick.
Malick için The New World'den sonra Sinemanın Ozanı demiştim; yanılmışım,
Evet tüm bu satırlar sadece filmi izleme sürecimi anlatıyor. Buncası zait görülebilir ama benim için bu bile özel anlam taşıyor. İnşallah söz verdiğim gibi film hakkında da yazacağım.
*Ülkemizde filmi izleyen talihli sayısı içinde ben ve dost. 6077'de 2.
